Szmery Henry’ego
Henry poruszył się, a jego sen przerwały szmery, które przyciągnęły moją uwagę. Pochyliłem się bliżej, wyłapując tylko fragmenty imion i zwrotów, których nie mogłem zrozumieć. “O czym śnisz, Henry? Zapytałam łagodnie, z ciekawością zabarwioną troską. Otworzył lekko oczy i uśmiechnął się zmęczonym uśmiechem. Chociaż słowa pozostawały tajemnicą, jego głos dawał przelotny wgląd w jego wewnętrzny świat – miejsce, w którym przeszłość i teraźniejszość przeplatały się, dając mi małe, cenne okna do jego umysłu.
Pomruki Henry’ego
Reklama
